Aleksander Maria Zdanowicz
Biografia
Aleksander Maria Zdanowicz urodził się 28 września 1898 roku w Opolu Lubelskim, w rodzinie Juliana i Aleksandry z Nowakowskich. Był jednym z tych, którzy swoją postawą i pracą zapisali się w historii zarówno wojskowości, jak i wymiaru sprawiedliwości II Rzeczypospolitej.
W czasie wojny z bolszewikami walczył w szeregach 3 Dywizjonu Artylerii Konnej, gdzie wykazał się niezwykłym męstwem. Za swoje czyny został odznaczony Srebrnym Krzyżem Orderu Wojskowego Virtuti Militari, jednym z najwyższych polskich odznaczeń wojskowych.
Po zakończeniu służby wojskowej kontynuował karierę w rezerwie, osiągając stopień porucznika. Jednocześnie poświęcił się pracy w wymiarze sprawiedliwości. Pełnił funkcje sędziego śledczego i podprokuratora, stopniowo awansując na kolejne stanowiska prokuratorskie w Nowogródku, Wilnie i Grodnie. W 1938 roku został mianowany prezesem Sądu Okręgowego w Grodnie, co było ukoronowaniem jego kariery prawniczej.
Zdanowicz był także odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi za zasługi na polu wymiaru sprawiedliwości oraz Medalem Niepodległości za pracę w dziele odzyskania niepodległości. Jego życie to przykład służby ojczyźnie zarówno w mundurze, jak i w togach sędziowskich.