Hipolit Polański
Biografia
Hipolit Polański urodził się 23 sierpnia 1896 roku w Opolu Lubelskim. Był wybitnym polskim malarzem, którego życie i twórczość przypadły na burzliwy okres historii Polski.
Studia artystyczne rozpoczął w Wyższej Szkole Malarstwa i Rzeźby w Moskwie, a następnie kontynuował naukę w latach 1919-1924 na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, gdzie studiował historię sztuki i archeologię klasyczną.
Pod koniec okupacji niemieckiej zaangażował się w działalność organizacyjną środowiska artystycznego. Był członkiem tymczasowego Zarządu Związku Plastyków, a po przybyciu do Warszawy w pierwszych miesiącach 1945 roku pełnił funkcję prezesa Okręgu Warszawskiego ZPAP oraz przewodniczącego Komisji Artystycznej. W tym czasie działał również jako członek Miejskiej Rady Narodowej m. stoł. Warszawy.
Z końcem 1947 roku został wybrany prezesem Okręgu Poznańskiego ZPAP i przewodniczącym Komisji Artystycznej. W latach 1947-1966 wykładał rysunek i malarstwo w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Poznaniu, a w latach 1950-1965 sprawował funkcję rektora tej uczelni.
Artystycznie związany był z wieloma ugrupowaniami, takimi jak: „Formiści”, „Praesens”, „Nowa Generacja”, „Moderniści” i „Pryzmat”. Przyjaźnił się ze Stanisławem Młodożeńcem, a po wojnie z Janem Cybisem. Zmarł 22 marca 1966 roku w Poznaniu i został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.