Irena Sznebelin

Aktorka teatralna i operetkowa
20.10.1861 20.10.1933 Opole Lubelskie

Biografia

Irena Sznebelin, znana również jako Schnebelin, a po mężu Idziakowska, urodziła się 20 października 1861 roku w Opolu Lubelskim. Była córką pary aktorów teatralnych Marianny i Franciszka Sznebelinów, co sprawiło, że od najmłodszych lat związana była ze sceną.

Swoją karierę rozpoczęła od ról dziecięcych w zespole Pawła Ratajewicza w latach 1868-1870. W 1879 roku brała udział w przedstawieniach amatorskich organizowanych przez Warszawskie Towarzystwo Dobroczynności, co było ważnym krokiem w jej rozwoju artystycznym.

W kolejnych latach występowała w wielu zespołach teatrów prowincjonalnych, takich jak Franciszka Idziakowskiego (1883), Karola Hoffmana (1884), Juliana Grabińskiego (1885-1888), Jana Szymborskiego (1888), Lucjana Dobrzańskiego i Jana Reckiego (1888-1890), Aleksandra Łaskiego (1890/1891), Czesława Teofila Janowskiego (1892-1893 oraz sezon 1898/1899), Bolesława Mareckiego (1893-1896), Ignacego Józefowicza (sezon 1894-1895), Felicjana Felińskiego (sezony 1896/1897 oraz lata 1899-1902), Henryka Morozowicza (sezon 1902/1903) i Henryka Halickiego (1904). Ponadto grała w warszawskich teatrach ogródkowych "Promenada" i "Belle Vue".

W późniejszych latach występowała w teatrze Marywil w Warszawie (1918) oraz w Teatrze Polskim w Sosnowcu (sezon 1922/1923). W sezonie 1928/1929 należała do zespołu Teatru Miejskiego w Grudziądzu. Była aktorką operetkową i wodewilową, ale z powodzeniem grała również role dramatyczne. Pracowała także jako suflerka.

W jej bogatym repertuarze znalazły się takie role jak Zuzanna w "Świecie nudów", Helena w "Panu Damazym", Zofia w "Małżeństwie Apfel", Pawłowa w "Marcowym kawalerze", Drzymska w "O własnej sile", Zosia w "Łobzowianach", Dziewanna w "Dzwonach kornewilskich", Oliwetta w "Weselu Oliwetty", Helena w "Pięknej Helenie" i Maria w "Córce pułku".

W 1866 roku wyszła za mąż za aktora i przedsiębiorcę teatralnego Franciszka Idziakowskiego. Ostatnie lata życia spędziła w Schronisku Artystów Weteranów Scen Polskich w Skolimowie, gdzie zmarła 20 października 1933 roku.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Występowała w wielu prestiżowych zespołach teatralnych na ziemiach polskich
Odtworzyła szereg znaczących ról w operetkach i dramatach
Pracowała jako suflerka, wspierając przedstawienia teatralne
Była częścią środowiska teatralnego Warszawy i prowincji

Ciekawostki

Była córką pary aktorów teatralnych, co sprawiło, że od dziecka związana była ze sceną.
Występowała w warszawskich teatrach ogródkowych "Promenada" i "Belle Vue", popularnych w XIX-wiecznej Warszawie.
Ostatnie lata życia spędziła w Schronisku Artystów Weteranów Scen Polskich w Skolimowie.

Udostępnij